3,2,1 ΠΑΜΕ…ΚΑΛΠΕΣ!
Λεφτά
δεν υπάρχουν.
Λογική;
Ήρθε η νέα χρονιά και ευχόμαστε
να ’ναι καλύτερη και ελπιδοφόρα. Ήρθε, φέρνοντας μαζί και κάλπες! Να ’ναι όλη η
χρονιά έτσι;
Ήρθε, αφού πέρσι και
στην τρίτη και φαρμακερή ψηφοφορία για την εκλογή προέδρου Δημοκρατίας ψήφισαν
όσοι ψήφισαν και όσοι πείσθηκαν από τις πρωθυπουργικές πρωτοβουλίες. Ψήφισε και το 80% του Πειραιώτη
ανεξάρτητου των Ανεξαρτήτων Ελλήνων αλλά όχι όσοι έπρεπε. Κι έτσι
τοιχοκολλήθηκε και επίσημα η έναρξη της προεκλογικής περιόδου, αυτής που
τελευταία διαβιούσαμε, άνευ θυροκόλλησης.
Πάμε κάλπες, αν και
η πλειονότητα των ψηφοφόρων δεν ήθελε -βάσει των τάσεων- και πάμε με κινήματα,
μετακινήσεις, προσχωρήσεις και συνεργασίες, ομού μετά μεγάλων διλημμάτων,
βεβαίως, βεβαίως!
Πάμε κάλπες για νωπή
λαϊκή εντολή. Αλλά, όπως διαφαίνεται, συνέχεια θα έπονται, όλο και πιο νωπές,
που θα πρέπει να μετουσιωθούν σε εντολές! Τότε θα πρέπει ή όχι;
Αφήνουμε το μέλλον και
πιάνουμε παρελθόν… μ’ ένα «πάμε», που τα γεφυρώνει!
Ήταν 30 Σεπτεμβρίου
του 2009, που στο τελευταίο προεκλογικό σποτ του
ΠΑΣΟΚ ακούγαμε από τον Γιώργο το περιβόητο «Πάμε»…
Πέντε χρόνια και κάτι μήνες αργότερα, ακούμε
το ίδιο «Πάμε» από τα ίδια χείλη αλλά κάτω από άλλη πολιτική στέγη, αυτής του
ιδιόκτητου «Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών» με σύμβολο το ρόδο σε κόκκινο
φόντο. Το ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ και όχι ΚΟ.ΔΗ.ΣΟ… το
ΠΑΣΟΚ-Νο2!
2 του Γενάρη είχαμε τα διαδικτυακά του
γεννητούρια.
3 του Γενάρη την ιδρυτική διακήρυξη στο
Μουσείο Μπενάκη και όχι από το Καστελόριζο!
Και δυο μέρες νωρίτερα, τον «πάμε» τον
ανήγαγαν με άρθρο τους ως ρυθμιστή και
μπαλαντέρ των εκλογών οι «Financial Times», την ώρα που μέσα και έξω από το ΠΑΣΟΚ
προσπαθούσαν να τον μεταπείσουν, αλλά οι «F.T.» αφουγκράστηκαν, χιλιάδες
μίλα μακριά, την απαίτηση χιλιάδων πολιτών από όλη την Ελλάδα,
γι’ αυτή την πρωτοβουλία!!!
Ο «μπαλαντέρ», κατά τους «F.T.», ο
οποίος άφησε τις διαλέξεις στο εξωτερικό και από βήματος παρουσιάστηκε ως
λυτρωτής και ουχί ως διασπαστής: «…επέλεξα για άλλη μια φορά το δύσκολο δρόμο. Επέλεξα
να βάλω και πάλι το κεφάλι μου στο ντορβά και να αναλάβω πρωτοβουλία
δημιουργικής ρήξης».
Αυτά για τώρα, γι’ αυτήν τη φορά… Όσο, για
την προηγούμενη, εκείνη, την αξέχαστη
για όλους μας από το Καστελόριζο και όσα
προγενέστερα διαμείφθηκαν, που είναι ο ντορβάς, ο λαός το γνωρίζει
καλύτερα!
Πάμε κάλπες και ο μέχρι πρότινος κυβερνητικός εταίρος
στο ΠΑΣΟΚ 1 προσπαθεί να κρατήσει ψηλά την ευθύνη, ενώ οδεύει
δημοσκοπικά χαμηλά. Παντού διακηρύσσει ότι το ΠΑΣΟΚ είναι εκεί, αλλά είναι εκεί
και τα θέλω και τα χρέη! Πάμε για ντέρμπι… ΠΑΣΟΚ1 Vs ΠΑΣΟΚ2!
Ο δε, πρώην
κυβερνητικός εταίρος, εγκλωβισμένος στις όπως φαίνεται άκαιρες και άστοχες
στρατηγικές, παραμένει αμφισβητούμενος. Έτσι, μετά την ασυμφωνία με το ΣΥΡΙΖΑ
και με όσους παραμένουν, αποφασίστηκε η αυτόνομη κάθοδος της ΔΗΜΑΡ σε
συνεργασία με οικολογικές κινήσεις και ντύνεται στα πράσινα, τα οικολογικά,
αναφερόμενη ως «Πράσινοι-Δημοκρατική Αριστερά» θέλοντας να γίνει «καταλύτης
θετικής εξέλιξης για τη χώρα».
Και προς τι η άρνηση
ψήφου και η προκήρυξη των εκλογών; Απαντήσεις θα υπάρχουν πολλές έως και
αμέτρητες. Αλήθεια, όμως θα είναι μια.. και την κατέχει δια της ψήφου του ο
λαός.
Στο ΣΥΡΙΖΑ, αν και
προηγούμενοι σταθερά στις δημοσκοπήσεις, ξεκίνησαν για το μέλλον με αντιγραφή
συνθήματος από το Σημιτικό παρελθόν. Ζητάνε διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του
χρέους αλλά πρωτύτερα διαγράφουν την αντιγραφή. Ονειρεύονται αυτοδυναμία
προσφέροντας κώδικα δεοντολογίας στους υποψήφιους βουλευτές με την έδρα ν’
ανήκει στο κόμμα και όχι στο βουλευτή.
Πριν το συμβόλαιο με το λαό, έχουμε το συμβόλαιο με τους βουλευτές…
Άραγε, πώς θα φαίνονταν αν οι έδρες ανήκαν στο λαό, τον κυρίαρχο λαό;
Από την άλλη όχθη, το
ΠΟΤΑΜΙ δείχνει όχι μόνο να μη στερεύει αλλά να δυναμώνει, αφού κι άλλα μικρά ή
μεγαλύτερα από μόνα τους συμπλέουν και έτσι γίνεται ορμητικότερο, ιδιαίτερα
προς την αριστερή του όχθη… Όλοι αναμένουν τις εκλογές για να δουν αν και που
θα εκβάλλει!
Οι δε κυβερνώντες
θέλουν να πιστεύουν ότι η παγιωμένη διαφορά θα μικρύνει και θα είναι οι
εγγυητές των εξελίξεων εντός της ευρωπαϊκής συνέχειας. Λείπει μια δυνατή
συσπείρωση, αφού κάποιοι θέλουν και δεν μπορούν ή άλλοι μπορούν αλλά δε θέλουν.
Πάμε για μετά τις εκλογές;
Πρώτα πάμε κάλπες. Και
πάμε δίχως -μάλλον- αρχηγικές
τηλεμαχίες, αφού όλοι συμφωνούν διαφωνούντες μεταξύ τους. Ο Αντώνης δεν θέλει
να αναδείξει τον Αλέξη και ο Ευάγγελος τον Γιώργο. Σταύρος και Πάνος μετά
επιτάσεως το ζητούν από Αλέξη και Αντώνη, αντίστοιχα, ενώ ο Φώτιος ψάχνεται. Ο
Αλέξης δείχνει άνετος και σίγουρος. Όμως, η υπέρμετρη σιγουριά φέρνει υπεροψία
και η υπεροψία ψευδαισθήσεις. Αλλά και τα στάνταρ σπάνε γιατί φορτώνουν όλοι
επάνω τους και βγαίνουν τ’ αουτσάϊντερ…
Τουλάχιστον στοιχηματικά…
Πάμε κάλπες και όσο
πλησιάζουμε, πόλωση και διλήμματα θα μεγαλώνουν και ευχόμαστε μαζί και η
λογική. Και όπως λένε Μέρκελ και Ρεν: «Το Grexit δεν είναι πια ταμπού». Ευχή μας, να
παραμείνει ταμπού και όχι αλήθεια...
gamaxixi 5-1-2015
